Realiti politik Makaysia

SUSUPAN SENJA

REALITI politik dalam negara ini menunjukkan bahawa tiada mana-mana parti yang mampu menang dan memerintah secara bersendirian tanpa menjalinkan kerjasama atau pakatan dengan parti lain.

Sejarah telah membuktikan hakikat tersebut. Dalam pilihan raya pertama Persekutuan Tanah Melayu pada tahun 1955, kemenangan berpihak kepada Parti Perikatan, iaitu gabungan tiga parti utama: United Malays National Organisation (UMNO), Malayan Chinese Association (MCA) dan Malayan Indian Congress (MIC).

Dalam pilihan raya itu, beberapa parti bertanding secara bersendirian seperti Parti Islam Se-Malaysia (PAS), Parti Negara dan calon bebas. Namun, mereka tidak berjaya menandingi kekuatan Perikatan. PAS hanya memenangi satu kerusi daripada 52 kerusi yang dipertandingkan.

Komposisi demografi masyarakat negara ini turut membentuk realiti politik bahawa penguasaan mutlak oleh satu kaum atau satu parti bukan sesuatu yang mudah berlaku. Kedudukan penduduk Malaysia terdiri daripada majoriti Melayu/Bumiputera dan masyarakat bukan Melayu yang membentuk sebahagian besar lagi daripada keseluruhan rakyat.

Dalam pilihan raya 1955, Perikatan memperoleh kemenangan besar dengan memenangi 51 daripada 52 kerusi yang dipertandingkan. Kemenangan itu menjadi bukti bahawa kerjasama antara kaum melalui gabungan politik merupakan formula penting dalam politik negara ini.

Realiti tersebut kemudiannya menjadi asas kepada banyak parti politik bahawa untuk memerintah Malaysia, kerjasama dan gabungan politik adalah satu keperluan.

Selepas pembentukan Malaysia pada tahun 1963, Parti Perikatan berkembang dengan penyertaan beberapa parti lain dan kemudiannya membentuk Barisan Nasional (Malaysia) pada tahun 1973. Gabungan ini terdiri daripada lebih 10 buah parti berjaya mengekalkan kuasa kerajaan Persekutuan selama lebih lima dekad sebelum mengalami kekalahan dalam Pilihan Raya Umum Malaysia 2018.

Namun, kejayaan menumbangkan Barisan Nasional pada 2018 berlaku hasil kekuatan gabungan baharu, iaitu Pakatan Harapan yang ketika itu terdiri daripada Parti Keadilan Rakyat, Parti Amanah Negara, Parti Tindakan Demokratik (Malaysia) dan Parti Pribumi Bersatu Malaysia.

Kerajaan Barisan Nasional selepas itu tumbang bukan melalui proses pilihan raya baharu, tetapi selepas berlakunya pengkhianatan politik melalui peristiwa yang dikenali sebagai Langkah Sheraton pada tahun 2020.

Melihat kepada sejarah dan realiti politik negara, pilihan raya akan datang menunjukkan bahawa mana-mana gabungan yang mempunyai organisasi kuat, kesepakatan dalaman dan sokongan rakyat berpeluang besar untuk membentuk kerajaan.

Sekurang-kurangnya tiga gabungan utama dijangka menjadi pesaing utama dalam Pilihan Raya Umum Malaysia ke-16 kelak, iaitu:
Pakatan Harapan (PH) – terdiri daripada PKR, Amanah dan DAP.
Perikatan Nasional (PN) – diterajui oleh PAS dan Bersatu bersama beberapa parti lain.
Barisan Nasional (BN) – diterajui oleh UMNO bersama parti komponennya.

Ketiga-tiga gabungan ini mempunyai kekuatan dan asas sokongan masing-masing. Setakat sejarah politik Malaysia, belum ada parti yang bergerak secara bersendirian berjaya menguasai kerajaan Persekutuan melalui pilihan raya.

Setiap gabungan juga membawa pendekatan dan idealisme tersendiri. PH menampilkan pendekatan politik berbilang kaum, BN berasaskan kerjasama antara kaum melalui formula tradisionalnya, manakala PN lebih menonjolkan pendekatan berteraskan Melayu-Islam, khususnya melalui pengaruh PAS.

Walau bagaimanapun, kekuatan sesebuah gabungan bukan sahaja bergantung kepada identiti perjuangannya, tetapi juga keupayaan memahami perubahan masyarakat, ekonomi, aspirasi generasi muda serta realiti kepelbagaian rakyat Malaysia.

Keadaan PN waktu ini tidak menentu ekoran perbalahan Bersatu dengan Pas. Belum pasti parti mana yang akan menguasai PN dan berhak menggunakan logonya dalam pilihan raya kelak. Sekiranya Bersatu dan PAS gagal menyelesaikan kemelut mereka peluang terbuka untuk PH dan BN memenangi banyak kerusi dalam pilihan raya nanti.

Kesimpulannya, sejarah politik Malaysia menunjukkan bahawa gabungan yang kukuh, tersusun dan mampu meyakinkan pelbagai kelompok rakyat mempunyai kelebihan besar untuk membentuk kerajaan. Parti-parti kecil tidak akan memberi apa-apa impak melainkan sebagai kacau daun sahaja. [wm.kl.8:12 pm 19/06/2026]